زندگی‌نامه
 اشعار
 مصاحبه‌ها
 صدای شاعر
 عكس‌ها
 درباره‌ی ما
۱۷ <- منم کوروش شهريار روشنايی‌ها <- اشعار <- صفحه‌ی نخست


۱۷


گردونه‌ی زرين خورشيد را
ستايش می‌کنيم
پاکیِ آب‌ها و گندم‌زارانِ زنده را
ستايش می‌کنيم
نهادِ نياکان و بزرگیِ بخشندگان را
ستايش می‌کنيم
دانه‌های افشانده و زهدانِ زمين را
ستايش می‌کنيم
زيبايیِ روز و سلوکِ سَحَرگاهان را
ستايش می‌کنيم.


دشت‌ها
بخشندگی را به ما آموخته‌اند
درياها ... بی‌کرانگی را.


و من رودها را دوست می‌دارم
زيرا دليلِ بی‌پايانِ رفتن‌اند
و آتش را دوست می‌دارم
زيرا دليلِ زندگانیِ آدمی‌ست.


و ما از نيمروز
تا خورنشين را پی زديم، آمديم
و ديديم
درياها شکافته و تنگناها به هموارگی‌ست.
و ديديم
جهان را که فَرُخ‌روتر از هميشه
ما را به جانبِ خويش فرا می‌خواند
و ما قدم به قدم
از گردنه‌های دشوار و
از آستانه‌های تاريک گذشتيم
آمديم و
به خيمه‌ی خورشيد رسيديم
و شبانگاه
مأوایِ ماه
مهيایِ نور و خواب و
نوازشِ خوش بود.


و سربازانم را گفتم
اکنون به آرامی، اما بلند بخوانيد
زيرا پيشوایِ خِرَدمندِ شما بيدار است تا به وقتِ مرگ.


بدين‌گونه بود
که من پرستارِ مردمان و نگهبانِ ايران شدم.


پس روشن باش و بی‌گزند
سربلند باش و بزرگ
آرامش بخواه و
از بَدانديش بگذر!




| بازگشت به فهرست |



 تماس
 چاپ صفحه
 معرفی به دوستان
 Persian Font


add this banner to your site

Best viewed with IE 5.5
or later and screen resolution
of 1024 x 768

Copyright © 2003-2013
Seyedalisalehi.com

last updated:
October 9, 2013