زندگی‌نامه
 اشعار
 مصاحبه‌ها
 صدای شاعر
 عكس‌ها
 درباره‌ی ما
۴ <- منم کوروش شهريار روشنايی‌ها <- اشعار <- صفحه‌ی نخست


۴


زنانِ ميهن من بزرگ و برازنده‌اند
خان‌ومانِ ملتِ من، شادمان و سترگ است
پدران‌مان دانا و
فرزندان‌مان دليرند
بدين دليل هرگز شکست نخواهيم خورد
بدين دليل هرگز فريفته نخواهيم شد.


جبارانِ تباهنده بدانند
جهان ... خانه‌ی من است
و او که به ويران‌کردنِ اين کاشانه برخيزد
کَمَرش را خواهم شکست
کيشبانانِ تباهنده بدانند
که آسوده نخواهند زيست
و کيشبانانِ مردم‌دوست بدانند
تنها به عدالت سخن بگويند
زيرا مردم، يعنی مردمانِ من
مُوَکِلِ زمين و مونسِ آسمانِ من‌اند.
بدانديشان بدانند
تا من هستم، آزاردهندگان و زورگويان
به آرامش نخواهند رسيد
تا من هستم
زن‌آزارانِ تاريکی‌پَرَست
به پندارِ خويش نخواهند رسيد
زيرا زنان
هستی‌بخشِ جهانند
و هستی‌بخشِ جهان
عشق را آفريد
و از عشق،‌ سرشتِ آدمی را آفريد
و از آدمی، سرشتِ آزادی را.


جهان آينه‌ی آزمونِ آدمی‌ست
نبرد نور و تاريکی ابدی‌ست
نبرد پاکی و پلشتی ابدی‌ست
نبرد دانايی و جهالت ابدی‌ست.


و من روزگاری را به ياد می‌آورم
که شبانِ رَمه‌ی ديگران بودم
روزگاری که رستگاری بر من نازل شد
روزگاری که دانايی بر من نازل شد
روزگاری که آموختم
گياهانِ زنده، همسايگانِ آدمی‌اند
و همسايه يکی از خداوندانِ آدمی‌ست.


من خشنودی جهان را
از پاکان و ستودگان خواسته‌ام.


من چنين بوده‌ام به ايام چوپانی
و چنين آموخته‌ام به ايامِ چوپانی
و نيک می‌دانم
او که در دلِ مردمان جا گرفته است
بی‌گول و بی‌گزند خواهد زيست.




| بازگشت به فهرست |



 تماس
 چاپ صفحه
 معرفی به دوستان
 Persian Font


add this banner to your site

Best viewed with IE 5.5
or later and screen resolution
of 1024 x 768

Copyright © 2003-2013
Seyedalisalehi.com

last updated:
October 9, 2013